Posted in մայրենի, Uncategorized

Իմ ուսումնական ամառը

Այս ամառ ես ընտանիքիս հետ գնացել էի Հունաստան։ Ես տեսա, որ այնտեղ ավելի շատ իշուկ կա, քան տաքսի։ Հունական երգերը ավելի երկար են և համարյա նույնը։ Ես նաև մրցույթների եմ մասնակցել և ձերքիս վրա պետքե նկարեյ հայաստանի դրոշը։ Ես և եղբայրս այդ ընթացքում հասկացանք, որ հաղթելը ավելի կարևոր չէ, քան ընկերներությունը։ Ես այնտեղ նաև մասնակցել եմ հունական։ Համերգից հա՛մ զարմացած էի, հա՛մ ուրախացած։ Համերգի ընթացքում աճպարարը ցուցադրեց իմ քանի համար։ Դրանցից մեկին ես էլ մասնակցեցի։ Սովորղի, թե ինչպես պետք կարելի է դատարկ տուփից նապաստակ հանել։ Հետո սկսեցին հունական պարեր պարել։ Իմ հայրիկին շորիկ հագցրեցին ու հանձնարարեցին ուրիշ մարդու հետ պարել։ Դրանից էլ սովորեցի, որ տղամարդն էլ կարող է տարազ հագնել։ Այնտեղ  մի կղզի կա, որը կլոր է։ Ափսո՜ս, անունը չեմ հիշում։ Այդ կղզիները աժանված են հինգ մասի ։ Մենք շրջեցինք բոլոր կղզինորվ ու վերջում ես իմացա, որ ամենամեծ կղզում երկու հարյուրտաս եկեղեցի կա։ Հետո եկեղեցիներից մեկի մասին իմացա, որ Հունաստանի մարդիկ թղթի վրա են գրում իրենց երազանքները, ծալում, դնում եկեցեցու պատի անցքի մեջ, որպեսզի երազանքը կատարվի։ Իմ երազանքի չեմ կարող պատմել, որ անպայման կատարվի։

 

 

Advertisements

Author:

Ես միշտ ուրախ եմ մենակ տխրում եմ եթե վատ բառեր ասեք ինձ:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s